Гарын дорх дасгал сургууль оюуны хүчийг хат суулгадаг

Залуу байхдаа зохиож бүтээх, машин текник сонирхон оролдох нь хуний хөгжилд ашигтай
туршлага болдог. Жишээлбэл, бага байхдаа Ньютон сургуульдээрээ амжилт тааруу сурагч байсан боловч хөрөө, алх, сүх хэрэглэдэг ажилд туйлын дуртай байв. Байрныхаа нэг өрөөнд алх нижигнүүлж морин тэрэгний загвар угсарч, янз бүрийн машины төрлүудийг бүтээдэг байлаа. Дараа нь найздаа баяртай нь аргагүй жижиг ширээ, хоолны тавиур зэргийг хийж өгсөн гэдэг.
Вутт,Стифинсон нар ч бага байхаасаа эхлэн хэрэгцээнийхээ хэрэгсэл багажийг өөрснөө хийдэг байсан гэдэг. Залуу байхдаа иймэрхүүдасгал сургуулийг хуримтлуулж байгаагүй бол том болоод тийм их гайхалтай нээлт хийж чадах эсэх нь эргэлзээтэй хэрэг шүү. Агуу их зохион бутээгчид цөм бага балчир байхаасаа цөхрөлтгүй гараа ажиллуулж ур дүй, авъяас чадвар, оюуны чадлаа хатамжилж иржээ.
Биеийн хүчний хөдөлмөр хийж байсан хүн оюуны хүчний ажил мэргэжил эрхлэх болсон тохиолдолд ч дээр үеийнх нь туршлага ихээхэн хэрэг болдог юм. Хэл шинжээч Эрик Баритт " Судалгаа шижилгээний ажлыг үр дүнтэй урагшлуулахад хүнд хүчир хөдөлмөрийг дутааж болохгүй" гэж өгүүлсэн байдаг.
Нэг биш удаа тэрээр багшийн ажил болон судалгааны ажлаа орхиж, бүр байтлаа өмнө нь хийж ирсэн юм шиг төмөрлөгийн үйлдвэрт ажиллаж, бие сэтгэлийн эрүүл мэндээ дэмнэж байсан гэдэг.
Залуу хүнд багаж хэрэгсэлтэй ажиллах аргыг сургаж зүгшрүүлэх нь өөрийнхөө гар, бугуйг хэрэглэх аргыг зааж өгч байна гэсэн үг. Түүгээр залуу хүн ажил хөдөлмөрийн баяр баясгаланг олж авч бодитой хэрэг тус болох чадвараа нэмэгдүүлнэ. Тэд машин механизмыг оролдож байх хооронд машины хөдөлгөөнд суралцаж түүндээ татагдаж тэвчээр хатуужил биед нь суугаад ирнэ.
Харин зөвхөн биеийн хүчний ажилд улайраад байвал оюуны чадавхи болон суртахууны тал дээр буурамтгай болно. Биеийн хүчний маягийн дасгал нь оюуны дасгал сургуультай угсрагдаж таарвал үнэхээрийн үр дүн өгөх зүйл билээ.

Ажил хөдөлмөрийг дамжихаас нааш төрж бий болдоггүй өндөр дээд "оюуны соёл"

Ядруухан тавилангаас биеэ өндийлгөж, эрдэм судлал урлагийн салбарт нэр алдар олсон хүмүүсийн жишээг энэ хүртэл олонтоо дурдлаа.Өндөр дээд оюуны соёл болон ажил хөдөлмөр хоёр тасалъя гэсэн ч тасалж чадахааргүй холбоотой байдаг нь эдгээр жишээнээс ойлгогдож буй бизээ .
Тохирсон хөдөлмөр зрүүл мэндэд сайн, хүний язгуур чанарт ч таарч тохирч байдаг. Хичээл сурлага хүний оюун санааг зүлгэн гялалзуулж байдаг бол ажил хөдөлмөр бие организмыг хат суулгаж байдаг билээ.
Зав чөлөөтэй цагтаа ч болов ямар нэг хэмжээгээр хөдөлж байх хэрэгтэй. Ядаргаагаа гаргая гэвэл, махбодийн цаад хүсэл шаардлагыг хангая гэвэл биеийн хүчний ажил хийх хэрэгтэй.
Даниель Марсас хүүдээ "Их сургуульд эрдэм мэдлэгт хүчээ зориулахын хажуугаар спортод ч оюун санаагаа гаргаж бай" гэдэг байв. Биеийн тамир нь оюуны үйл ажиллагааг идэвхжүүлэх хамгийн сайн арга
зам юм. Тэрээр цааш нь: "Янз бүрийн мэдлэгт гар дүрж, байгаль, урлагийг судлавал чиний сэтгэл санаа баян болж, оюун санааны хүч чинь нэмэгдэнэ.Гэхдээ биеийн тамирын тэмцээн чиний бие махбодид адилхан баяр баясгалан, хүч чадлыг бэлэглэх учраас би бүр сэтгэл хангалуун байна. Биеийн тамирын тал дээр ч хүний дор орохооргүй хүч чармайлт гаргаарай. Хүн гэдэг амьтан хөл дээрээ зогсож, биеэ хөдөлгөж байгаа цагт л оюун
санааны баяр баясгаланг хамгийн их мэдэрдэг юм шүү" гэжээ.
Эрүүл чийрэг биетэй байна уу үгүй юү гэдэг нь бидний нийтлэг мэдэж байдгаас илүүтэйгээр
өнөөгийн нийгэмдэх амжилтыг савлуулж байдаг. Морьт цэргийн захирагч Ходсон Англид байгаа найздаа бичсэн захидалдаа:
"Энэтхэгт миний бие амжилт гаргана гэвэл тэр нь ходоод гэдсээ эрүүл байлгах л явдал" гэжээ. Мэдээж хэрэг, ямар ч ажил мэргэжил байсан түүнээ цааш гүйцэтгэхэд ходоод гэдэс сайн муу байх нь асар их нөлөөлж байдаг. Оюуны хөдөлмөр эрхэлдэг хүн ч эрүүл мэнддээ хангалттай анхаарал тавьж байх ёстой юм.
Өөрийгөө хувьгүй хүн гэж бодчихоод сэтгэл хангалуун биш байдалд орсоор хойргошин залхуурч хоосон бодол, дэмий хүслийн ертөнцөд хийсч явдагзалуус саяхнаас нэмэгдэж байна. Тэд өнөөгийн нийгмийгхайхрахгүй, нийтийн жаяг ёсыг дургүйлхэн муучилдаг. Энэ бол залуу хүн бие махбодийн хатуужил хатыг анхаарч үзээгүйгээс тэр юм. Америкийн сурган хүмүүжүүлэгч Чарнинг: "Манай улсад олон залуу хүн хүсэл эрмэлзлэлээ алдах гэгч "сургуульд" сурч хүмүүжиж байна" гэжээ. Залуучуудын иймэрхүү "цус багадах өвчин"-ийг анагаах ердөө ганц арга байдаг. Энэ нь тэднийг ажиллуулах явдал, өөрөөр хэлбэл
биеийн тамир хийлгэж, биеийн хүчний ажил хийлгэж, бие махбодид нь хат суулгах явдал юм.

Өөрийгөө боловсруулахуй

Хамгийн дээд мэдлэг нэгэн өдрийн ажил дундаас тодордог
1.Өөрийнхөө хөлс, нулимсаар ялж олсон мэдлэг шиг хүчтэй зүйл үгүй
"Хамгийн сайн боловсрол гэдэг хүн өөрөө өөртөө хүртээдэг боловсролыг хэлдэг" гэж
Вольтер Скотт хэлжээ. Шинжлэх ухаан, урлагийн салбарт агуу их бүтээл туурвисан хүмүүст
лавтайяа дээрх үг тохирч байна. Сургуулийн сурган хүмүүжүүлэх ажил жинхэнэ боловсролын өчүүхэн эхлэл төдийгөөс хэтрэхгүй, оюун санааг өнгөлж зүлгэн хичээл хийх дадал хэвшлийг бий болгох гэдэг утгаар л үнэ цэнтэй юм. Бусдын дэмтэй боловсрол, өөрөө хичээнгүйлэн зүтгэж олсон шиг биед хэвшдэггүй. Өөрийнхөө хөлс, нулимсаар ялж олсон мэдлэг л бүрэн төгс өөрийн өмч болдог. Өөрөө хичээл хийвэл,түүний агуулгын талаарх сэтгэгдэл хэзээд тод үлддэг. Тэр нь бусдаас хүртсэн хангалттай бус мэдээллээс ялгаатай бөгөөд уураг тархинд тодтомруун сийлэгдэж хоцордог билээ. Өөрийн боловсрол нь эрдэм судлал руу хандсан урам онгодыг дуудан босгож, түүнийг хүчтэй болгож байдаг. Нэг асуудлыг давбал, тэр нь дараагийн асуудлыг байлдан дагуулахын хүчин зүтгэлийг нэмж, мэдлэг улам улмаар бодитой хэрэглээг хангах зүйл болж хувирдаг.
Өөрөөр хэлбэл, идэвхтэй суралцах төрх маяг л хамгийн чухал юм. Яаж ийгээд шилдэг
сайн ном зохиол, багштай учирахсан гэх нь ч, цээжлэх хичээлийг аль болох хийх гэх мэтийн
өөрийгөө боловсруулах арга маяг ч хэрэгцээгүй болох учиргүй юм.
Аль ч үед хамгийн сайн багш нар өөрийгөө боловсруулахын чухлыг эн түрүүнд шаардаж,
өөрийн хүчээр мэдлэгийг олж авахыг шавь нартаа захиж ирсэн. "Хичээл"-ээс илүү "хэвшил
дасгал"-ыг чухалд үзэж, шавь нар нь өөрсдөө урагшилж эрдэм ухаанд шамдахад бүхнээ зориулах нь чухал. Ийм арга нь мэдлэгийн өчүүхэн хэсгийг ирмэгийн нэг тал руу чичлэдэг анги танхимын хичээлийн хүрч очихгүй шахам үр дүнг өгөх билээ.
Нэрт сурган хүмүүжүүлэгч Арнольдийн арга барил ч энэхүү санаанд тулгуурласан байдаг.
Тэрээр оюутнуудад хүнд найдалгүй, өөрийн хичээл зүтгэлээрээ хүчээ тэлж байх ёстой юм гэж сургадаг байлаа. Тэрээр өөрөө оюутнуудаа зөвхөн залж, шамдуулж, зоригжуулдаг төдий л байжээ. Хүүхдээ Оксфордын Их сургуульд оруулах нь сайн хэдий ч, тансаг амьдралд будагдаж, өөрт оногдсон нөхцөл байдлаа амьдруулъя гэдэг сэтгэлээ алдаж байвал тэдэнд идэх талхаа олохын тулд хөдөлмөрлүүлэх нь дээр юм гэж тэр хэлдэг байв.
Бас нэгэн удаа тэрээр: "Энэ хорвоод үнэхээрийн гайхан шагширах ёстой зүйл нэг байдаг. Тэр юу вэ гэвэл төрөлхийн авъяас билгэтэй учраагүй хүүхэд бага багаар хичээнгүилэн зүтгэл гаргасаар жинхэнэ боловсрол биедээ эзэмшиж явахыг харах явдал юм. Тийм хүүхдэд би малгайгаа аван толгойгоо бөхийхөөс түвдэхгүй" гэжээ.
Арнольд нэг удаа ойлгоц удаантай жаал хүүд зааж байгаад ширүүхэн загнасан ажээ. Гэтэл нөгөөх сурагч түүний нүүрийг нухацтай гэгч харж байгаад:
"Багшаа! Та юунд уурлаад байгаа юм бэ, намайг үнэхээр байдаг чадлаараа хичээл зүтгэл гаргаад байхад..." гэжээ.
Хэдэн жилийн дараа тэрээр энэхүү яриаг өөрийнхөө хүүд яриад, "Миний амьдралд үүн шиг хүчтэй сэтгэгдэл төрүүлсэн зүйл байгаагүй. Тэр жаалын сургамж, тэр үг одоо ч ердөө мартагддаггүй юм" гэж нэмж хэлсэн гэдэг.

"Зан чанарын төрсөн ээж"-ийн тухай

Хамгийн сайн утгаар буй "эрхэмсэг шинж" нь гайхамшигтай чанар билээ.Өндөр дээд зан чанартай хүн хүндлэгдэж, эргэцүүлээд бодох төдийд татах хүч агуулж байдаг. Харин хүмүүсийг бүхэлд нь эзэмдэх гэсэн эрхэмсэглэлд л өчүүхэн ч үнэ цэн байхгүй. Баян тансаг муу хүнээс эрхэм сайн ядуу хүн нь дээр. Тансаг гэрт сууж, машин хөлөглөж сайхан ааш эсгэж буй танхай этгээдтэй харьцуулахад Дуугайхан, даруухан амьдарч яваа хүн ямар их сайхан бэ? Нийгмийн гарал ямар ч байсан хамаа алга, уужим амгалан сэтгэл, гүнзгий мэдлэгийг эзэмшиж, хүмүүст хэрэг болохоор хичээж зүтгэх нь нэг хэвийн эрхэмсэглэлээс бүр их чухал утгыг агуулж байдаг юм шүү.
Хүний амьдралын хамгийн дээд зорилго нь авир араншингаа хүчтэйхэн засан цэвэрлэж,
бололцооныхоо хэмжээгээр бие сэтгэлээ хөгжүүлж явах явдал юм. Энэ л цорын ганц зорилго, түүнээс өөр зүйл бүхэн үүнийг олохын төлөөх арга замаас хэтрэхгүй юм.
Хамгийн дээд тав тух, эд баялаг, эрх хүч, байр, суурь, нэр алдар, шагнал авлаа ч тэр нь хүний амьдралын хамгийн том амжилт биш билээ.
Тэгвэл хамгийн өндөр дээд хүн чанартай, бусдад хэрэг болох ажилд биеэ зориулж,
хүнийхээ хувьд үүргээ гүйцэтгэж явах л хамгийн эрхэм сайн амьдрах зам билээ.
Мөнгө мэдээж хэрэг их хэмжээний хүчтэй. Гэвч оюун санаа, хамтач сэтгэл, ёс суртахуун ч бас хүч буюу. Бүр мөнгөнөөс ч илүү хамгийн эрхэм зүйл юм. Колинвуд найздаа бичсэн захидаддаа:"Мөнгө байхгүй ч гэсэн би баян болж чадна. Янз бүрийн золгүй явдал, ядуу гуцууг даван туулна гэсэн оролдлого зүтгэлийн хүч л байвал надад хангалттай юм" гэжээ.
Нэгэнтээ өмч хөрөнгөтэй болсон хүн бол эрхэм дээдсийн хүрээлэнд багтаж орох нь тийм ч
хэцүү биш. Гэвч тийм хүрээлэнд чухалчлагдах юм нь тэнд таарч тохирох авъяас чадвар, аж төрөл, оюуны чадал билээ.Эс тэгвэл ердөө л их мөнгө өвөртөлсөн хэнд ч хэрэггүй хүүхэлдэйд
тооцогдоно.
Гэсэн атал өнөөгийн дээдсийн хүрээлэнд тийм чухал шинж чанарт бага ч болов санаа
тавьдаггүй, улмаар ойр хавийнхныхаа хүндлэлийг ч хүлээхгүй том баячууд олон болжээ.Яагаад тэр вэ? Тэд ердөө л амьтай түрийвчээс хэтрэхгүй, тэдний чадал мөнгөнийхээ авдар дотроос өөр газар байдаггүйд учир нь оршмой.
Нийгэмд үнэхээрийн нөлөөлөх хүчтэй, хүмүүсийн санаа бодлыг манлайлах үүрэг хүлээж,
жинхэнэ амжилтыг олж хүмүүст хүчин зүтгэх хүмүүс заавал баян хүн байна гэдгээр
хязгаарлагдахгүй. Бүр өндөр дээд ёс суртахуунтай, хэцүү бэрх зам туулж ирсэн, эрхэм сайн зан чанартай хүн л нийгэмд чухалчлагдаж байдаг. Ядуу зүдүү, бараг модоо барьсан хүн ч гэсэн зан төрхөө цэвэршүүлэх боломжийг алдаа эндүүгүй ашиглаж чадвал материаллаг хүч, авъяас чадварынхаа хэрээр хамгийн дээд амьдралаар алхаж явах болно. Тийм хүний зүгээс харвал, бусдын амжилтыг сүүдэр шигдагаж, мөнгөөр амжилт ологсод, мөнгөний боол хүн гэдэг атаархмаар зүйл гэж үү, үнэндээ бол хөөрхийлөлтэй агаад доог тохуутай хэрэг бус уу.

Мөнгөний талаарх андуутай "хайр"

Энэ хорвоод зөвхөн л эд хураахын төлөө амьд яваа юм шиг баяжихаар харайж явдаг хүн ч байдаг.Мэдээж хэрэг, биеэ ч, сэтгэлээ ч баяжихын төлөө зориулвал ихэнх нь баян хүн болох нь болох л байх. Гэхдээ тэд толгойгоо ашиглахын хэрэгцээ бараг байхгүй. Хөдөлмөрлөснийхөө үрийг үзэхээс илүү зарлага сүйтгэлээ багасгаж нарийлан байж хураавал алтан уулыг ч барьж босгоно гэж боддог юм болов уу даа.
Харин Жон Фостер ингэж бичиж байна.
Нэгэн залуу ужид самуунд биеэ эвдэж, эх эцгээс үлдээсэн өв хөрөнгөө үгүй хийж баржээ. Аргаа барсан тэрээр амиа хорлохоор шийдэж, гэрээсээ гарч ойрхон байх өндөрлөг өөд авирч гэнэ. Тэндээс тэрээр өмч байсан эдлэн газраа гүйлгэн харжээ. Залуу хэсэг хугацаанд бодолд дарагдан сууж байснаа ухасхийн босчээ. Энэ газраа дахин буцааж авъя гэж шийдсэн аж. Тосгон руугаа буцсан тэрээр нүүрс хутгагчийн ажлыг хийж эхлэн, цөөн цөөнөөр мөнгө хурааж байв. Аажмаар мөнгө нь хуримтлагдаад ирэхээр үхэр наймаалах ажил хийх болж, дараа нь бүр томоохон наймаа эхлэжээ. Тэгээд нэг л мэдэхэд тэрээр эдлэн газраа эргүүлж
аваад зогсохгүй цаана нь юм үлдэхээр том баян болсон гэдэг. Гэлээ ч тэрээр шал дэмий, утгагүй бөгөөд "гуятай гутал гуд татах" хүний амьдралаар амьдарсан юм.Удалгүй тэрээр бүрлээч болж хөдөөлүүлсэн бөгөөд энэ нь тэрээр булш болж, буцаж газартаа очсон төдий
хэрэг юм. Дээр өгүүлсэнчлэн тийм их шийдэж чаддаг хүн байтлаа, бүр их тэнгэрлэг оюун санаатай байсансан бол зөвхөн өөрийнхөө төлөө төдийгүй, бусад хүний төлөө ч юмаа зориулах байсан нь дамжиггүй.
Гэвч тэрээр эцсийн эцэст хувьгүй амьдарч, хувьгүй үхлээр дууссан юм. Эд баялаг төдийг харж, мөнгө хураах нь сэтгэл уйтан харамч хүний хийх ажил юм. Ухаантай хүн, иймэрхүү муу суртахуунд унахаас хангалттайгаар биеэ сэргийлж чадах ёстой бизээ.Нөгөө талаар хэмнэх гамнах гэдэг залуу цагийн бол сайн үйл нас ахиад ирэхээр бэрдийн муухай хармын суртахуунаар солигдох нь бий. Буруу муу нь мөнгө өөрөө биш юм. Мөнгөний талаарх андуутай "хайр" л тийм юмны үндэс суурь болдог. Энэхүү андуурсан "хайр" нь хүний сэтгэлийг давчуу явцуу болгож, хатааж хагдруулдаг юм. Тэгээд уужуу талбиу амьдрал хийгээд өндөр дээд үйлд хандах оюун билгийг нь цоожилж түгжиж орхихын
шалтгаан болдог ажээ.
Вольтер Скоттын туужийн нэгэн баатар: "Пэнигийн нэг дэвсгэрт ч биеийг хэрчиж, хүнийг хороож алдаг сэлэмнээс илүү олон чөтгөрийг тонилгодог эд дээ" гэж хэлдэг.
БизнесийТ дагалдаж байдаг зүйлийн доголдолтой нэг тал нь хүний зан араншинг машинтай адил нэг хэлбэрт орууламтгай байдагт оршдог. Бизнес хүний олонхи нь шийдсэн арга замдаа улайраад, урдахаа гүйлгэж хардаггүй. Иймэрхүү, зөвхөн өөрийнхөө төлөө амьдарч байгаа бизнесмен бусад хүнийг өөрийнхөө зорилгод зүтгэх төдий хэрэгсэл юм гээд бодчихдог болов уу. Ийм хүний амьдрал түүний бичиж тэмдэглэж буй хар дансных нь нэгэн хуудастай адилхан үнэ цэнтэйгээс зайлахгүй. Хүмүүсийн амжилт мөнгийг хичнээн хурааж цуглуулснаар хэмжигддэг. Энэ амжилт мэдээж хэрэг нүд эрээлжлэм шахуу гайхамшигтай зүйл аж. Хүн болгон ингэж их багагүй магтан дуулдаг тэр нь дэмий ч яриа бас биш юм. Ухаалаг агаад тэвчээртэй шургуугаар, боломж бололцоог овсгоотой барьж авдаг хүн бол чадварлаг гэгч нь хорвоог туулж, амжилтыг хураан цогцлоох хангалттай боломжтой болдог юм. Харин тийм хүн ямагт гайхам сайхан зан араншин, сайн сайхан чанарыгтээж явдагуу гэвэл ерөнхийдөө бас тийм биш. Юмны учир зүй мөнгөнөөс илүү чухал агаад,
харин түүнийг бага ч болов ухаарч ойлгоогүй хүн л баяждаг .Тэгээд зогсохгүй тийм баян угтаа бол санаанд багтамгүй хувь муутай, үгээгүй хүн билээ. Эд баялаг гэгч ямар ч хүний ёс суртахууны үнэ цэнийн баталгаа болдоггүй. Гэрэлт хорхой өөрийнхөө гэрлээр өөрийн
буртагт биеийг гэрэлтүүлэн харуулдаг лугаа адил, гялалзан гэрэлтэх эд баялаг ч өмчлөгч эзнийхээ дорд байдлыг ягуухнаар илэрхийлж байдаг буюу.
Мөнгөнд төөрөлдсөн хүнийг харахаар шуналт сармагчны тухай яриа санаанд ордог юм.
Алжирын Кабнер мужийн тариачин эр хулууг модонд өлгөж чанга гэгч уяад дотор нь нэг ширхэг будаа хийгээд орхижээ. Хулуунд сармагчингийн гар орох төдий нүх гаргаж. Шөнө болоход сармагчин модонд ирж, хулууны нүхэнд гараа шургуулаад будааг базаж авчээ. Тэгээд атгасан гараа тэр чигээр нь сугалж гаргах гэсэн боловч, чадсангүй гэнэ. Гараа эргүүлбэл болох авч тэгэх ухаан хүрсэнгүй. Үүр цайж мань сармагчин тариачинд баригдсан бөгөөд баригдахдаа сармагчин будаагаа чанга атгасан чигээрээ үнэндээ бол гараа
салгаад авчихсан юм шиг царайлаад сууж байжээ. Энэ явдал лавтай хүмүүсийн тухай шог зураг мөн. Энэхүү ярианы сургамжийг бид өөрсдийхөө амьдралд ч хамааруулаад эргэцүүлж үзвэл болох биш үү. Хэзээ ямагт мөнгөний хүчийг хэтэрхий үнэлэж ирсэн билээ. Энэ хорвоод хэрэг болох агуу их нээлт, бүтээлийн олонхийг нь баячууд бус санхүүгийн хувьд хувьтай бус хүмүүс хийж ирсэн билээ. дгуу их сэтгэгчид, шинжлэн судлаачид, зохион бүтээгчид, уран бүтээлчдийн дунд том баячууд байгаагүй, бүр тэдний олонхи нь хүмүүсийн орчин нөхцлийн талаас нь хэлвэл ядуу амьдралтай амьдарч ирсэн юм. Эд баялаг хүмүүсийн үйл хөдөлгөөнд түлхэц өгөхөөсөө илүү хойш татах нь бий. Ихэнх тохиолдолд эд баялаг аз жаргалыг дуудахын хажуугаар зовлонгийн үрийг ч тарьдаг. Ихээхэн өмч залгамжилсан залуу хүн
ужид самуун амьдралд урсаж оромтгой байдаг. Хүссэн зүйл нь яаж ийгээд гарт нь ороод ирдэг тул тэгэхээр амьдралд ханаж цадаад ирдэг байна. Тэмцэж байж олж авах гэх мэтийн тусгай зорилго байхгүй тул ганихарч уйтгарласан өдөр хоногийг өнгөрүүлдэг болно. Түүний ёс суртахуун, оюун санааны хүч хэзээ ямагт нойрмог байдалд нүдээ аниастай.
Мэдээж хэрэг, баячуудын дунд ч зөв ухаантай хүмүүс цөөнгүй бий. Тийм хүн залхуу хойргыг эр хүний шинж биш гэж үзэн хүлээж авахгүй байх болов уу. Эд баялаг, өмч хөрөнгөтэй зууралдах юм бол тэр хэмжээний хариуцлагаа ухамсарлаж, бүр их эрхэм сайн ажил хийхээр зорих хэрэгтэй. Гэхдээ яагаад ч юм тиймэрхүү жишээ бараг л байдаггүй нь хорвоогийн зан юмуу даа.

Бутархай мөнгөө хураавал гачаал зовлонгоос ч гарч болно.

Хичээн зүтгэж, арвилан хэмнэвэл өөрийн хүчээ гаргах зам нээгддэг. Амьдрал ямар ч хэцүү байсан
гэсэн эгэл даруухан байж хэрэгцээгүй зарлагаа татвал яаж ийгээд аж амьдралын зорилго өндийн босч ирдэг
юм.
Нэг пени-гийн дэвсгэртэд онцгойлоод байх үнэ цэн үгүй. Гэвч тохитой тухтай гэр бүлийн
амьдралаар амьдрах уу үгүй юу гэдэг энэхүү дэвсгэртийг зарцуулж буй арга хийгээд хуримтлуулж буй арга
зам ямар байгаагаас шалтгаалж байдаг юм шүү. Арайхийн хүнд хөдөлмөрөөрөө чухаг шан ававч, архинд ч
юмуу, аахар шаахар зүйлд дэмий зарж нэг пени, дахиад нэг пени хийсэн арилж алга болохыг нь зүгээр
хараад суувал адгуусны төрлийн амьдралаас сугарч гарч чадахгүй юм. Үүний оронд гэрийн төсвөө хадгалж,
гэр бүлийнхнийхээ боловсролыг санаандаа санаад, цөөхөн бага мөнгө байсан ч хадгаламжид хадгалахаар
сэтгэл гаргавал түүний хариуг хэмжих аргагүй. Хөрөнгө нэмэгдэж, амьдрал дээшилж ирээдүйдээ санаа
зовнихын ихэнх хэсэг нь алга болж орхино шүү.
Ажил мэргэжилд дээр доорын ялгаа гэж байдаггүй. Газар хагалах ажил ч, багаж зэвсэг хийх ч,
нэхмэлчин ч, худалдагч ч, цөм гайхалтай ажил мэргэшил юм.
"Тогтвортой ажилтай байвал ичгүүрт унахгүй. Хөдөлмөрт хүрч чадаагүй хүн л ичгүүрийг амсах
ёстой юм" гэж Флехиер өгүүлсэн байдаг.
Бас нэгэн санваартан "духандаа хөлс гаргах ажил ч бай, толгойгоо ажиллуулах ажил ч бай ямар ч
гэсэн ажиллаж л байвал түүнд тохирсон шан байдаг" гэж өгүүлжээ.
Хүмүүсийн зүгээс дорд мэт үзэгддэг ажил мэргэшилтэй байлаа ч гэсэн тэндээс биеэ өндийлгөж их амжилтад
хүрсэн бол ичгүүрлэхийн хэрэгцээ байхгүй. Түүгээр үл барам хүнд бэрхийг даван туулж өнөөгийн байр
сууринд хүрсэнээрээ бахархаж явах ёстой. Америкийн нэгэн ерөнхийлөгч "ургийн тань бэлгэ тэмдэг юу вэ"
гэж асуухад залуу байхдаа хийж байсан ажлаа санаад "цамцны хоёр ханцуй" гэж хариулсан гэдэг.
Нэгэн лам лаачин байжээ. Хэн нэгэн эмч түүгээр нь даажигнахад хариуд нь: "Та надтай адил тавиланд
төрсөн бол одоо хүртэл лаачин хэвээрээ л явах байсан даа" гэсэн гэдэг.

Билэг ухаан бадмаарагаас үнэтэй

Мөнгөжиж баяжихын нууцыг тайлбарласан нийтэд тархсан бичиг ном өнөөг хүртэл тоо тоомшгүй
олон ажээ. Гэвч үнэн хэрэгтээ тиймэрхүү амархан нууц энэ тэр гэж байх учиргүй юм. Дэлхийн янз бүрийн
улс орнуудад ам дамжсан олон зүйр, цэцэн үгсийг харвал харин тодорхой бус уу.Ухаандаа:
"Бутархай мөнгөнд анхаарал тавибал их мөнгө аяндаа хуримтлагдана"
"Хичээл чармайлт бол аз жаргалын ээж мөн"
"Биеэ зовоохгүй бол олз ашиг байхгүй"
"Ая таатай байя гэвэл хөлсөө гарга"
"Ажилсаг хүнд аз жаргал ирнэ"
"Өр үүрч өглөө боссоноос, үдэш хоолгүй унтсан нь дээр"
Амжилт бүтээлийг хураан цуглуулах хамгийн сайн арга хэдэн үе дамжин өвөг дээдсийн туршлага
бүхний хуримтлал болсон иймэрхүү сургааль үгэнд тодорхой илэрхийлэгдсэн байна. Эдгээр сургааль балар
эртнээс амаар дамжигдан, олон түмний ёс суртахууны хууль болсоор иржээ. Түүгээр үл барам урт удаан
түүхийн шалгуурыг даван туулсаар байгаа тул өнөөг хүртэл түүний үнэн зөв чанар өчүүхэн ч
буураагүй.Соломоны зөвлөлгөө ч хичээл зүтгэл, мөнгөө зөв зарцуулах замын тухай сургаалиар дүүрэн
байдаг.
"Хайхрамжгүй хүн үрэлгэн хүний ах дүү мөн". "Залхуу хүн та шоргоолжны үүрлүү оч. Тэндээс арга
ухаанаас нь сурч ав". "Гачаал хоосрол нь аянчин лугаа адил залхуугийнд буудаг бол ядуу гуцуу нь их цэрэг
лугаа адил залхуу руу довтолдог". "Үнэнч шударга хүний зүтгэлтэй гар эд баялгийг төрүүлдэг". "Идэх
уухын ховдог хоосролтой залгуулдаг бол их нойр хүнд ноорхой навтас хэдрүүлдэг".
Эдгээрээс гадна бүр чухал бас нэг үг бий. "Алт мөнгөнөөс илүү билэг ухааныг шүт. Ухаан билэг бадмааргаас
илүү юм. Энэ хорвоод хүсэмжилж олох бүх юмс билэг ухаантай харьцуулагдашгүй байдаг".